Judith Wijtten: `Ik begon `s nachts om twaalf uur aan mijn eerste etappe en het ging meteen helemaal mis met het weer. Een wolkbreuk zette de baan compleet blank. Op dat moment stond ik boven op een heuvel. Ik zag behoorlijk op tegen de afdaling, want de baan was werkelijk spekglad. Links en rechts glibberden de deelnemers over de baan en ik had weinig zin onderuit te gaan. Het ging goed, maar de organisatie durfde het niet aan de wedstrijd te vervolgen en besloot kort daarop het evenement voor drie uur stil te leggen. Toen hebben we in onze tentjes ook een paar uur geslapen. Meer slaap zat er niet in. Op momenten dat ik niet hoefde te rijden, probeerde ik wel even de ogen dicht te doen maar echt slapen lukte niet. Hoeveel kilometer ik gereden heb? Pfff, ik denk zo'n twintig rondjes van 2,5 kilometer. Dus zo'n vijftig kilometer. Het was allemaal loodzwaar, maar ik had het voor geen goud willen missen. Ik heb nu nog wel spierpijn in mijn onderrug. Maar de onderlinge sfeer tussen de deelnemers was geweldig. Al met al was het een gezellig festijn en zeer zeker voor herhaling vatbaar.'
| Judith Wijtten |