 |
| Jules Pieters: ‘Er is geen sprake van grote meningsverschillen en ruzie.’ Foto: Arjan Reef |
`Ik sta voor een nieuwe uitdaging' zei Jules Pieters in december 2006 in een afscheidsinterview met dit blad. Pieters (59) was sinds 1980 aan de UT verbonden, in de rol van hoogleraar, decaan en opleidingsdirecteur. Aanbiedingen van andere universiteiten hield hij altijd af, tegen het `mooie aanbod' van Nijmegen, waar hij zelf studeerde en promoveerde, zei hij ja. Maar niet voor lang.
Iedereen vraagt zich af: waarom komt u terug?
`Ik kan mij levendig voorstellen dat die vraag leeft. Ik kom terug op uitdrukkelijk verzoek van de faculteit Gedragswetenschappen. Mij is gevraagd om het opleidingsdirectoraat van de opleiding psychologie weer op te pakken én hoogleraar te worden van de afdeling curriculumontwerp & onderwijsinnovatie. Het was voor de faculteit lastig om die vacatures opgevuld te krijgen en daar hebben we gesprekken over gevoerd.'
De decaan heeft u opgebeld?
`Ja, inderdaad.'
Maar u was net begonnen in Nijmegen.
`Ik heb een afweging moeten maken. Ik heb een bijzondere binding met de UT en vooral met psychologie en onderwijskunde. Ik heb er 26 jaar gewerkt en dat laat je niet een, twee drie los. Zeker niet als er dan zaken aan de orde zijn waarin jij een oplossing kunt bieden. Dat heb ik gelegd naast de werkzaamheden in Nijmegen. Na een hoop vijven en zessen en wikken en wegen heb ik besloten om terug te keren naar de UT.'
De werkzaamheden in Nijmegen vielen dus tegen.
`Ik had wat andere ideeën over de invulling van de functie en de manier waarop een en ander is georganiseerd. Ook had ik gehoopt op meer mogelijkheden om onderzoek te doen. Maar er is geen sprake van grote meningsverschillen en ruzie. Ik heb er plezierig gewerkt, maar mijn verwachtingen zijn anders uitgepakt. Daar komt bij dat het reizen tussen Delden en Nijmegen voor mij geen groot plezier is gebleken.'
Heeft u geen spijt? Was u nou maar in Twente gebleven.
`Nee, grote moeite heb ik daar niet mee. Ik kan niet zeggen dat ik veel spijt heb. Zelfs op mijn leeftijd is het toch een goede ervaring om eens iets anders te doen. Ik heb de gelegenheid gehad om me inhoudelijk op de lerarenopleidingen in te werken en die ervaring neem ik mee naar Twente.'
Had u niet kunnen voorzien dat u met hart en ziel aan Twente vastzit?
`Dat er zo'n bijzondere band is gecreëerd, realiseer je je pas als je er niet meer werkt.'
Wat zeggen ze in Nijmegen?
`Sommigen zeggen: het is een ramp. Maar dat probeer ik wat te relativeren. Men had grote verwachtingen van mij. Ik vind het natuurlijk vervelend dat die niet uitkomen. Het is een lastige afweging geweest.'
Veel mensen zullen zeggen: het was gewoon niet wat, daar in Nijmegen.
`Dat wordt wel gezegd, maar aan die stemming heb ik zelf nooit bijgedragen. Iedereen heeft recht op z'n eigen interpretatie, maar als mensen zeggen het was daar niks, dan moet ik dat toch echt bestrijden.'
