Opnieuw na een erg lange inleiding introduceerde de spreker weer de Lorentz-transformatie. Niets nieuws dus! Dat deed mij het ergste vrezen: n.l. dat ook weer de gebruikelijke tweeling-paradox van stal gehaald zou gaan worden. En jawel, er is niets veranderd sinds 1998 en 1905.
Zeker zijn er tweeling-paradoxen:
-Vries de helft van een tweeling na de geboorte in en ontdooi hem als de ander 80 is.
Of relativistisch:
-Laat een zwangere vrouw bevallen in een raket die om de aarde cirkelt; als ze bevalt is er op aarde gelijktijdig (wat dat ook moge zijn) ook wel een bevalling; als de raket maar snel genoeg gaat zal de baby op aarde 80 zijn, terwijl de baby aan boord nog maar 1 is.
Echter, de basisgedachte achter de speciale relativiteitstheorie is dat je niet kunt uitmaken wie beweegt en wie stilstaat. Als logisch gevolg is er geen sprake van een tweeling-paradox! Toch probeerde de spreker ons dat aan te praten en zei hij zelfs na een opmerking uit de zaal: "En toch heb ik gelijk" (E pur si muove). Dat heeft hij echter niet! Voor de paradox zoals hij die meende af te leiden is meer nodig dan de speciale relativiteitstheorie. We wachten maar op een volgende lezing van prof. Dieks.
