Zalm heeft gelijk. Je moet het geld niet over de balk gooien. Daar krijg je alleen maar inflatie van. Maar dat betekent niet dat je niet moet investeren. Investeringen zijn goed. Investeren doe je nooit genoeg. Dat besef ik ook thuis in mijn eigen huishouden. Ja vroeger, in mijn wilde jaren, was ik nog gewoon het geld over de balk te gooien. Dan kocht ik bijvoorbeeld aandelen. Van Maurice de Hond. Omdat dat zo'n aardige man was. Dat was stom natuurlijk. Daar zag je nooit meer wat van terug.
Maar nu investeer ik alleen nog maar. Als ik met mijn boodschappentas bij de slager, de groenteboer of de bakker binnenstap, dan geef ik geen geld meer uit. Nee, dan investeer ik in levensmiddelen. Vroeger kocht ik een auto en benzine. Liters benzine! Tegenwoordig investeer ik in mobiliteit. Of sterker nog, vroeger gaf ik mijn geld gewoon weg. Aan goede doelen. Dat doe ik nu dus niet meer. Tegenwoordig investeer ik mijn geld in een groeifonds. U kent het wel, het Wereld Natuur Fonds. Ja, ik investeer me werkelijk het leplazerus. Ik investeer zelfs meer dan ik verdien. Maar dat geeft niet, want op den duur verdien ik dat allemaal vanzelf weer terug. Zo gaat dat bij investeringen.
Zo'n beleid staan wij ook voor met onze partij. Ja, ik weet, vroeger wilden we alleen maar geld uitgeven. Daar stonden wij om bekend. We wilden leuke dingen voor de mensen doen. Zonder ons te bekommeren om een solide financiële basis. (Die termen kenden wij geeneens.) Maar Zalm kan gerust zijn. Deze politiek hebben we achter ons gelaten. Wat wij nu willen is investeren. Investeren in onderwijs. Investeren in zorg. Investeren in veiligheid. Investeren in een beter milieu (=ideetje van Jan). Kortom, investeren in de kwaliteit van onze samenleving. En mocht daardoor bij het eerste zuchtje economische tegenwind een financieringstekort ontstaan, dan moet het kabinet zich niet het hoofd breken over ombuigingen en bezuinigingen. Nee, dan moet het dat zien als een gezonde investering in de staatsschuld.