Weemoed bij volle maan

| Redactie

Het Volle Maan Café in Atak is een maandelijks terugkerend cultureel café met live muziek, dichters, toneel en exposities. De avond wordt steevast afgesloten met een open podium waarop cultuurbeoefenaars van uiteenlopende pluimage hun kunsten mogen vertonen. Iemand die dat stadium echter al geruime tijd achter zich heeft gelaten, is Frédérique Spigt; de hoofdact van aanstaande vrijdag.

De muzikale carrière van de in Rotterdam geboren en getogen Frédérique Spigt begint in 1985. Met haar band I've got the Bullets oogst ze vrijwel direct succes. Het rhythm & blues geluid van de negen man sterke formatie brengt de groep in haar oprichtingsjaar tot de derde plaats bij de Grote Prijs van Nederland. Na vijf jaar wil 'Fré' echter wel eens iets nieuws en dit resulteert in de groep A girl called Johnny. Haar eerste Nederlandstalige lied komt uit in 1998 wanneer ze deelneemt aan de nationale voorronde voor het Eurovisie Songfestival. Met Mijn hart kan dat niet aan, geschreven door Huub van der Lubbe, bereikt ze (slechts) de derde plaats. Voor de zangeres betekent dit de overstap naar het Nederlandstalige repertoire.

De meeste teksten van haar laatste, met lovende woorden ontvangen album Droom zijn door Spigt zelf geschreven en ook enkele melodieën zijn van haar hand. Oor schreef in een recensie: 'Sinds Engel, haar eerste, volledig Nederlandstalige album, weten we dat ze een onalledaagse tekstdichteres is met een aansprekende, persoonlijke stijl.' Die persoonlijke stijl van Frédérique Spigt is overigens niet zo heel vrolijk; nachtmerries, verdriet, drank en de dood zijn veel terugkerende elementen in haar teksten.

Vergeleken met het stevige werk van I've got the Bullets is de muziek op Droom bijna stilte. Pianospel, strijkers en ingetogen gitaarspel vormen een achtergrond voor de poëtische lyrics, die door de bekende rauwe stem van Frédérique Spigt nog eens extra indringend worden.

Het wordt sowieso een poëtische avond aanstaande vrijdag want ook dichter Philip Hölzenspies, studerend aan de UT, zal op het podium verschijnen. Poliepje - het pseudoniem van H÷lzenspies - schrijft over weemoed, wanhoop 'en al dat soort dingen die met de liefde verband houden'. 'Wat ik gehoord heb van Frédérique Spigt is vrolijker dan mijn gedichten', grinnikt de dichter in antwoord op de vraag naar zijn thematiek.

Een café vol melancholie dus aanstaande vrijdag? Dat zal wel meevallen want de avond wordt afgesloten met het open podium. En er is altijd wel iemand met een leuke mop...

Volle Maan Café met o.a. Frédérique Spigt en Philip Hölzenspies,vrijdag 23 maart, 21.00 uur (zaal open om 20.00 uur), Atak, toegang f20.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.