Over en...sluiten
Henk: `Jongens, de agenda voor oktober. Es even kijken, iemand van ons moet op 12 oktober naar Parma, want David krijgt een eredoctoraat. En op 19 oktober moet er iemand naar Umea in Zweden, want Wim krijgt óók een eredoctoraat.'Kees: `Dat heb je er nou van als je voor goud gaat.'Anne: `Niet zo flauw. Wie doet wat?'Kees: `Waar ligt Umea?'Henk: `Om precies te zijn 650 kilometer boven Stockholm. De stad staat in Zweden bekend als `de berkenstad', omdat er veel lanen met berkenbomen zijn.'Anne: `Je bent goed voorbereid, Henk!'Henk: `Altijd, altijd. Maar, zoals bekend ben ik vooral een enorme Italië-liefhebber. Het weer, de muziek, de ambiance, de historie. Ik ga dus wel naar Parma.'Kees: `Is het in dat Umea niet hartstikke koud?'Anne: `Dat zal best meevallen.'Henk: `Dan ga jij toch?'Anne: `Ik zou wel willen, maar dat weekend kan ik niet. Ik kan wél naar Parma, dus Henk, wat zeg je ervan? Jij naar Umea?'Henk: `Met mijn rug? In die kou? Dan kun je meteen een advertentie voor een nieuwe rector plaatsen. Jongens, néé, Parma is voor mij.'Anne: `Goed goed Henk, nou niet dramatisch doen. Kees dan?'Kees: `Berkenstad, zei je? Hmm. Ik ben enorm allergisch voor berken. En weet je wel wat een biertje daar kost? Bovendien, mijn Zweeds is bar slecht. Ik kan Umea niet eens uitspreken.'Henk: `Mijn Italiaans daarentegen is zeer op peil.'Anne: `Het is wel lullig. De decaan van Wim kan ook al niet naar Zweden en dat terwijl David vergezeld wordt door een enorme Mesa+ delegatie én het UT-Nieuws.'Henk: `Ach, sturen we Wim een kaartje. Is toch ook leuk? Jongens, ik ga m'n koffer pakken. Arriverderci!'
