Na een eindeloze aanvraagprocedure was ze in november eindelijk zover dat ze een aangepast busje ter beschikking kreeg waarin ze zich, met rolstoel en al, zelfstandig kon verplaatsen. Helaas was het te laat. In november werd ontdekt dat ze kanker had, veel te laat omdat ze de verschijnselen wegens haar handicap niet kon waarnemen. Er volgde een ingrijpende chemokuur, helaas zonder resultaat. Een experimentele behandeling mocht niet meer baten.
Met veel respect herinneren wij ons haar enorme inzet. Ze maakte het zichzelf niet gemakkelijk, en haar omgeving soms ook niet. Maar dat leidde er dan ook toe dat ze iets bereikte. Ook buiten haar studie was zij aktief, bijvoorbeeld in het gehandicapten-platform in haar woonplaats Nijverdal/Hellendoorn. Het is tragich dat juist zij, die al zoveel te verduren had, nog eens door een ditmaal fatale ziekte werd getroffen.
Namens de Afdeling Civiele Techniek,
C.B. Vreugdenhil