De chip is belangrijk voor de tijdwaarneming. Iedere loper draagt de chip, die in een kaartje zit, bij zich in het hesje. Als je daarmee door een poortje loopt, wordt automatisch de tijd geregistreerd. Het probleem van de chip was vorig jaar ook al bekend en juist toen ging het mis: het chipkaartje werd in een plastic hoesje met druksluiting gestoken, een douchetest van twee uur werd met succes doorstaan. Maar de druksluiting kon te makkelijk open en het regende te hard. Gevolg: een waterfilm op de chip en geen registratie door de computer. In dat geval heeft de Batacommissie nog wel een 'ouderwetse' tijdmeting parallel lopen, te verrichten door de zogenaamde 'tijdschrijver'. Deze staat bij het poortje, krijgt op een klok de betreffende tijd door en noteert deze. Maar dat is dan ook het enige tijdwaarnemingsmiddel dat nog werkt, en daarmee is het risico op fouten te groot.
Dit jaar wordt het probleem van de chip rigoreuzer aangepakt, tenminste als de mkz geen roet in het eten gooit. De chipkaartjes worden, beschermd door schuimrubber, in een hermetisch vacuümgezogen pvc-verpakking gestopt. Het geheel heeft een blauw kleurtje en oogt degelijk. Ook deze heeft de tests goed doorstaan. Nu maar hopen dat dit systeem wél 'waterdicht' is.
