We hadden een natuurkundeleraar die we nog altijd een keertje moeten terugpakken. Het moment is daar. Bevroren licht.
'Waar is de potentiaal hoger', vroeg hij tijdens dat inhaaltentamen, want we waren ziek geweest. 'In punt A of punt B?'
Wij aan de slag met Ampère, Volt en Binas. Hij keek toe. Hij mocht ons niet. 'In punt A is de potentiaal lager dan in punt B', besloten we. 'Fout', zei hij, die overigens net zo goed een vogelkenner had kunnen zijn, want hij had een ringbaard als een electronenwolk, dit alles zonder snor. 'Ik vroeg', en hij wiebelde triomfantelijk met zijn corona van haar, 'waar de potentiaal HOGER was.' Hij stuurde ons weg met een vijf.
We gaan hem mailen. Op de campus loopt namelijk een professor rond die licht kan afremmen. Afremmen tot dat de straal stilstaat. Als voor een rood stoplicht. Frozen light, noemt de tovenaar het zelf.
We zien de krantenkoppen al voor ons: natuurkundeleraar overlijdt aan paradigmashift. Het zal hem teveel worden. De aarde bleek niet plat, akkoord. Vervolgens draaide die bal om de zon in plaats van andersom, komt voor de bakker. Generaties leerden ermee leven. Maar licht, had Albert E. met onze natuurkundeleraar afgesproken, gaat altijd even hard. Precies even hard.
Licht dat stilstaat. Bevroren licht.
De ringbaard kijkt naar de zon en weet niet langer wat hij ziet: vuurbal of ijsschots. Licht waarop je kunt schaatsen. Hij fietst naar zijn eindexamenklas en mompelt: 'E was MC kwadraat. En ober, doe mij een Whiskey on the rocks. Lichtblokjes graag.'
Rondje
Staken ze wel of staken ze niet? Dat was de grote vraag op het nationale nieuws deze week. Wij pakten zekerheidshalve ons logeertasje in. En weer uit. En weer in. Huurden een auto. En toch weer niet. Maakten een carpoolafspraak (want die is zo gemaakt) en zegden weer af.
En tijdens al dat geregel vroegen wij ons af waarom die conducteurs in godsnaam klagen over een rondje om de kerk. Ten eerste hebben wij nog nooit een trein een rondje zien rijden. En al helemaal niet om een kerk.
Ten tweede zijn er voorbeelden plenty die aantonen dat het NS personeel zich op z'n minst een béétje aanstelt.
Of denkt u dat Schiphol afgelopen zondag plat lag omdat de stewardessen protesteerden tegen het rondje dampkring? Of dat de Mir naar beneden is gehaald omdat de astronauten genoeg hadden van het rondje heelal? Of dat de deelnemers aan de Ronde van Frankrijk er nu toch echt van balen?
Of verwacht u soms dat Jos Verstappen het vertikt om nog één wedstrijd te rijden zolang het circuit van Monte Carlo op hetzelfde punt eindigt als waar het begint? Of dat Rintje Ritsma nooit weer sprintjes trekt in Thialf? 'Dat rondje om de baan hangt me de keel uit. Ik doe alleen nog mee aan de Elfstedentocht.' En wat dacht u van de knip-branche? Moeten we ons haar laten groeien omdat het personeel genoeg heeft van het rondje om de kappersstoel?
Of wat te denken van de bestuurders van tram en bus? Beginnen bij centraal station en eindigen daar ook. Dat zijn pas rondjes. En in ál die branches hoor je niemand klagen. Stukje beroepsethiek. Doen ze gewoon niet in dat soort kringen.
