Ook later kwam ik nog graag bij oma. Bij oma mocht alles. Roken, bier drinken, een joint, nergens deed ze moeilijk over. Oma vond 'de tekening' in mijn nek ook mooi. En als we bij oma kwamen logeren, mochten we ook rustig 'een vriendinnetje' meenemen. Ja, oma vond het belangrijk dat 'de kinderen' veel en op tijd naar bed gingen. Dat was goed voor onze ontwikkeling, zei ze.
Sinds ik studeer en op kamers ben, heb ik oma afgeschreven. Ik zie mijn ouders nog maar viermaal per jaar en dan ga ik niet ook nog eens bij oma langs. Ja, toen ik mijn propedeuse had gehaald, ben ik haar nog een keer mijn cijferlijst wezen tonen. Kon ik een beetje vergeefs uitleggen wat Functionaal Analyse I is! Het leverde maar twee kwartjes op, dus het was ook niet echt de moeite. Daarna heb ik oma definitief opgegeven. Mijn broers hadden dat inmiddels ook al gedaan. Ze is gewoon te oud. Of anders zijn wij dat wel.
Maar we zijn oma niet vergeten. Voor dat nieuwe programma van Endemol hebben we haar meteen aangemeld. Big Boring. Twaalf levensmoede bejaarden worden opgenomen in het bigbrother-huis en doen daar waar ze zo goed in zijn: zich een ongeluk vervelen. Daar blijkt een miljoenenpubliek voor te bestaan. Iedere week mogen de trouwe kijkers telefonisch doorgeven wat hun favoriete oma is. Het populairste grootje moet het huis verlaten en krijgt, door loting te bepalen, intrek bij één van de bellers die op haar hebben gestemd. Uiteindelijk blijft er één grootje over. De winnaar van Big Boring 2001. En die krijgt, door minister Borst persoonlijk overhandigd, de pil van Drion. Rolf Wouters reikt het glaasje water aan.
Oma is razend enthousiast. Ze denkt dat wij iedere avond naar haar zullen kijken. Dat wij op haar zullen stemmen. En dat ze dan bij ons in huis mag komen wonen. In een studentenhuis, dat lijkt haar wel wat. Maar wij weten beter. Oma gaat voor de winst. We zullen pas weer naar haar kijken als ze onder een afdekplaatje in de aula ligt.
