Studentbestuurders allemaal in 'empowering mode'

| Redactie

'Zometeen dus de plenaire presentatie. Maar in deze pauze wil ik even de learnings van deze groep doornemen. Wie wil die faciliteren?' Een blond meisje in een keurig zwart pakje steekt ogenblikkelijk haar hand op. De consultant van bureau Arthur D. Little kijkt de halve cirkel van kantoorstoelen rond, maar op de gezichten van de andere studentbestuurders valt alleen 'Shit, zij was sneller' te lezen. 'Goed, dan zal ik jou nog even wat tips geven.'

In afwachting daarvan staan de andere deelnemers aan de Training Facilitatie Technieken van de Student Union op en verspreiden zich over de Kleine Zaal. De wanden zijn volkomen behangen met grote vellen papier en geel-geschubd met post-its. Allemaal zijn ze volgeschreven met analyses van het thema van de dag: dalend studentenactivisme. 'Naam van de UT met trots dragen' staat er op een flip-over. En 'Verantwoordelijkheid nemen, rector verassen'.

'We moeten dus bekijken wat we hebben geleerd vanmiddag', begint het meisje even later, als iedereen weer zit. 'Ze zit nu in de empowering mode,' fluistert een consultant. 'Zelf toepassen wat ze heeft geleerd.' Maar de ogen van de blonde Oprah schieten onrustig heen en weer en haar spiekbriefje heeft ze inmiddels een aantal graden warmer gefrommeld. De aandacht heeft ze dan ook nog niet echt. 'Ze neemt het ownership niet zo goed,' fluistert de consultant.

'Nou, de inhoud van het thema was al wel bekend,' begint iemand met de naam van een studievereniging groot op zijn rug. 'Maar het is leuk om te merken dat alle andere sectoren er ook mee zitten. Alleen heeft de dag geen grootschalige oplossingen gebracht.' 'Had je dan een ander thema gewild?' reageert het meisje in het zwart toch ad rem. 'Nee, dat niet,' bekent de jongen.

Bij de plenaire presentaties van de resultaten neemt een consultant die een andere groep begeleidde het woord. 'Onze groep heeft gebrainstormd over het Succesvol Faciliteren van Contactmomenten met de actieve leden,' legt hij uit, continu in zijn handen wrijvend. Tot de contactmomenten behoort naast ALV en commissiedag natuurlijk ook de borrel. Een vrolijke jongen, type borrelcommissaris, neemt het woord om de conclusies van de brainstorm te presenteren. 'Bij de borrel draait het toch om gratis fusten,' is zijn droge conclusie. 'Is het gezellig, dan gooi je er een fust in en wordt het nog gezelliger. Is het niet gezellig, dan gooi je er een fust in: wordt het alsnog gezellig.' De lachende zaal geeft hem onmiddellijk ownership.

Niet lang daarna is het tijd voor de evaluatie van de dag. 'Wat was nu een moment waarop de energie erg goed ging,' wil de handenwrijvende Arthur D. Little weten. De studentbestuurders zwijgen. 'Nou, nu dus niet,' grapt hij. 'Lekker plakken met de post-its,' roept iemand. De deelnemers lijken toe aan de borrel met gratis fust.'Maar wat vond u er zelf eigenlijk van?' vraagt een ander nog. 'Ik vond het erg leuk,'antwoordt de consultant. 'Jullie waren een erg actieve groep. Ik had alleen gehoopt dat ik nu wel een 'je' was geworden.'

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.