De wet wordt volgens de Inspectie vaak maar half toegepast, omdat hogescholen en universiteiten hun klachtencommissies minder slagkracht geven dan de wet voorschrijft. Hierdoor worden de mogelijkheden van de student beperkt. Deze weet vaak niet dat hij bij andere klachtencommissies in beroep kan gaan, uiteindelijk zelfs op landelijk niveau.
Ook de voorlichting van instellingen aan de studenten blijft volgens het jaarverslag van de Inspectie ver onder de maat. Er wordt zelfs gesproken van een doolhof. Studenten kunnen met hun grieven bij verschillende loketten terecht, alleen weet de klager niet waar hij heen moet.
