Jacques Swets, markante UT-er, met pensioen

| Redactie

Een markante UT-figuur vertrekt. Na ruim dertig jaar trouwe dienst verklaart Jacques Swets (59) het voor gezien. 'Met een redelijk tot goed gevoel' gaat hij met vervroegd pensioen. Alleen de laatste tijd ging het wat stroefjes. 'Ik moet me dat vooral zelf aanrekenen'. Legt uit. 'Ik begon een kleine twee jaar geleden te beseffen dat de UT en ik uit elkaar groeien. Dat zegt iets van deze universitei

Een markante UT-figuur vertrekt. Na ruim dertig jaar trouwe dienst verklaart Jacques Swets (59) het voor gezien. 'Met een redelijk tot goed gevoel' gaat hij met vervroegd pensioen. Alleen de laatste tijd ging het wat stroefjes. 'Ik moet me dat vooral zelf aanrekenen'.

Legt uit. 'Ik begon een kleine twee jaar geleden te beseffen dat de UT en ik uit elkaar groeien. Dat zegt iets van deze universiteit, maar ook iets van mij. De huidige stijl van besturen op topniveau spreekt me niet zo aan. Zonder dat ik in details wil treden, maar men laat te veel steken vallen, het ontbreekt steeds meer aan openheid. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de recente decaanbenoemingen. Door dat soort dingen verliest men het plezier in zijn werk, dat is jammer. Ik vind ook dat deze universiteit er niet in de eerste plaats is om geld te verdienen. Daar lijkt het nu wel op. En, niet onbelangrijk, de UT zou zich juist minder moeten profileren als algemene universiteit. Daar zijn er al zoveel van. Je zou van je techniek juist je sterkte moeten maken. Dat bij elkaar opgeteld maakt dat ik opstap. Maar let wel, het feit dat het per saldo goed gaat met de UT, betekent dat ik het voorlopig bij het verkeerde eind heb.'

Jacques Swets startte in 1970 bij de UT als functie-analist, nadat hij op de HTS technische natuurkunde had gestudeerd en nog een tijdje werkzaam was bij de vakgroep oncologie van het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam. In Twente hield Swets zich uitsluitend bezig met personeelszaken. Hij herinnert zich de uitstekende jaren dat hij functiewaardeerder was. 'Dan zie je alle werkvloeren van de UT. Als personeelsfunctionaris kom je daar normaal gesproken niet aan toe. Dat ligt misschien ook wel aan het profiel van P&O, we hebben te weinig impact op de primaire processen onderwijs en onderzoek. Onze rol mag wel wat geprononceerder vind ik. Minder volgend, méér beleidsinitiërend. We moeten weer een partij zijn voor het CvB. In het overleg met FEZ en het Beleidsbureau (in het kader van het voor-en najaarsoverleg, red.) domineren de beleidsadviseurs. Dat geeft een scheve verhouding.'

Zijn beste jaren noemt hij de periode dat hij de rechterhand was van UT-secretaris Frans Verschoor, eind jaren tachtig tot diens vertrek een jaar of zeven geleden. Ik was daarnaast ook coördinator van de decentrale personeelsadviseurs. 'Op een gegeven moment heb ik voor die laatste functie bedankt en dat leidde, na het vertrek van de secretaris, mijn vrije val in tot het 'gewone' personeelswerk. Niet dramatisch, maar ik had op het hogere niveau gewerkt en dan wil je niet meer terug.'

Vrijdag 12 mei- morgen dus- neemt Jacques Swets afscheid met een receptie in de Audiozaal van de Vrijhof.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.